Ўзингизни "яхши одам" деб биласизми?

Бу учун ўзингизни қисқа ҳисоб-китобга тортишингиз керак. Чунки яхши одам аввало бировнинг кўнглини оғритмайди. Сўнгра навбати билан яхши инсон диннинг амр ва тақиқларига амал қилади. Динга хизмат қилади. Кўп ибодат қилса ҳам тавбани тарк этмайди. Атрофидагиларга азият бериш, ташвишга солиш кибрлилик аломатидир. 

Батафсил


Ҳақиқий дўстлар

Машҳур ҳадис олимларидан Воқидий (раҳматуллоҳи алайҳ) ҳазратлари баён қилади:

“Бир гал пулим қолмай анчагина қарзланиб қолдим. Байрам ҳам яқинлашиб қолганди. Аёлим “Бизку йўқчилик ва етишмовчиликка сабр қиламиз. Лекин шу болаларимизнинг ҳоли нима кечади? Улар ҳар куни қўшни болаларни безанган ва чиройли кийимларда кўришади. Бизнинг фарзандларимиз эса, йиртиқ-ямоқ кийимлар кийишган. Ҳеч бўлмаса шуларнинг кийимларига сарфлайдиган пул топсангиз” деб йиғлаб-сиқтади.

Батафсил


Ким эканинг эмас, ким билан бирга эканлигинг муҳим

Иймоннинг шарти олтидир, булар ишонилиши керак бўлган нарсалардир. Бу олти шартга ишондим дейиш билан ҳосил бўлган иймоннинг давомли бўлиши учун бошқа нарсалар ҳам даркор. Масалан, ибодатлар иймондан парча бўлмаса ҳам, фарз эканлигига инониш иймондандир. Бир киши, намознинг фарз эканлигига ишонмаса иймони бўлмайди.

Бундан ташқари иймоннинг тамали ва энг муҳим аломати бўлган, яна бир асосий шарти борки, ҳубб-у филлаҳ ва буғд-у филлаҳдир. Яъни Аллоҳу таолонинг севганларини севиш ва Аллоҳу таолонинг севмаганларини севмасликдир. Чунки ҳадиси шарифда, дунёда бир-бирини севганлар, охиратда ҳам бирга бўлишади деб марҳамат қилинган.

Батафсил


Бир жамиятда яхши раҳбарлар бўлса...

“Сизларни бошқарадиган амирлар хайрли ва яхши бўлса, бойларингиз ҳам сахий бўлса, ишларингизни бир-бирингиз билан маслаҳатлашиб бажараётган бўлсангиз, ер усти сиз учун ер тагидан ҳам хайрлидир.”

Севимли Пайғамбаримиз (алайҳиссалом) Асҳоби киром билан ўтирганларида улардан сўрайдилар: “Мен ҳозир орангиздаман. Барчамиз бирга аср-и саодатда яшамоқдамиз. Рисолат (пайғамбарлик) вазифам ниҳоясига етгач, дунёда бошқа ишим қолмайди, орангиздан кетаман... Мендан кейин сизларга ернинг ости хайрлими ёки ернинг устими?”

Асҳоби киром “Аллоҳ ва Расули яхшироқ билади” деб жавоб беришди.

Батафсил


Ғайримуслимларга ўхшамоқ

Ҳар сафар янги йил яқинлашганда бу масала яна кун тартибига чиқади. “Чумчуқ ғозюриш қиламан деб, чатаноғи йиртилибди” дейишади. Бировларни тақлид қилиш ёмонми? Тақлид қилишнинг рухсат берилган ва берилмаган турлари қайсилар? 

Муҳтарам пайғамбаримиз нубувватларидан олдин ўзларидан аввал ўтган пайғамбарлар хабар берган ибодатлардан баъзиларини адо этардилар. Ҳаж қилиб, қурбонлик сўйиб, намоз ўқирдилар.

Батафсил


Янги йилни нишонлаш ва рождество

Савол: Янги йил ва Исо Масиҳ таваллуди (Рождество) ҳақида маълумот берасизми? Янги йилни нишонлаш жоизми?

Жавоб: Янги йил билан рождество бир-биридан тубдан фарқ қилади. Лекин янги йил рождество байрамининг давоми ҳисобланиши мумкин бўлганидан янги йил кечаси улардек ўйин-кулгу қилиш, уйини арча билан безаш, курка пишириб ейиш жоиз эмас. Чунки ғайримуслимларнинг байрамларида уларга ўхшаб нишонлаш, уларни тақлид қилиш бўлади.

Батафсил


Кетар

Одамўғли фалак сенинг

Бир кун тўнинг бичар кетар!

Сенга урар ҳанжарини,

Жаллод қонинг ичар кетар!

 

Кезма дунёга майл этиб,

Беҳуда ерда сайл этиб,

Аввал қўнганларинг ўтиб,

Кўз очгунча кечар кетар.

 

Ўлсанг, сени киминг ёдлар,

Ҳайқир, қолар бедов отлар,

Ани минган қўч йигитлар

Қора тупроқ қучар кетар.

Дунёнинг сўнги барбоддир,

Бенамознинг жойи ўтдир,

Ўлим бир аччиқ шарбатдир,

Ҳарким андан ичар кетар.

 

Кўнгил айтадир: ўлмасанг,

Лаҳадда танҳо қолмасанг.

Худога тўғри бўлмасанг,

Имон сендан қочар кетар.

 

Махдумқули, бу не жойдур,

Ажаб бир карвонсаройдур,

Дунё бир лўли халойдур,

Бир кун сени қучар кетар.

Батафсил


Кетиб борадир

Дунёга эътимод этманг ёронлар,

Кимга келиб, кимдан кетиб борадир.

Мисоли Искандар шоҳлик сурганлар

Бир-бир навбат ила ўтиб борадир.

 

Бировни бой этар, бировни гадой.

Не қилса, эрки бор ул қодир Худой,

Бировнинг муродин берубон ҳой-ҳой,

Биров ғам шаробин ичиб борадир.

 

Бировга берибди қайғу-ғам, заҳмат,

Умрида бир он ҳам кўрмади раҳмат,

Бировга қилибди номардни улфат,

Онинг умри “оҳ!” деб, ўтиб борадир.

 

Бировнинг бошида кўпдур душмани,

Қайғу-меҳнат бирла чиқадир жони,

Бир яхшига дуч қилибди ёмонни,

Ноилож дунёдан ўтиб борадир.

 

Кимлари йиғлайдир, мақсадин топмай,

Нечалар оҳ урар, оғзини ёпмай,

Бир асов байроқни оладир, чопмай,

Бир бедов кезмакда қайтиб борадир.

 

Дунё учун чекма қайғу-андиша.

Сабр эт балосига, рози қилмиша,

Йиғлабон ғам бирла юрма ҳамиша,

Ажал қўли ёқанг тутиб борадир.

 

Махдумқули айтар, элга насиҳат,

Худога қул бўлинг, расулга уммат,

Билсангиз, дунёнинг ҳаммаси ҳасрат,

Ҳасрат бирла бир-бир кетиб борадир.

Батафсил


Инсон яратди

Бир Аллоҳга айтай хамду санолар,

Бир қисм тупроқдан инсон яратди.

Тан қафасин қилмоқ учун мунаввар,

Жон нуридан шамъи-тобон яратди.

 

Кўрмакка кўз берди, тилга мақолат,

Жонни қўйди танда беш кун омонат,

Азалда ҳаркимга қилса иноят,

Кўкрагинда нури иймон яратди.

 

Аввало яратди Одам отани,

Анга жуфт айлади Ҳавво онани,

Фирдавси аълода эди макони,

Анга душман малъун шайтон яратди.

 

Ҳақдан нузул бўлди Мусога “Таврот”,

“Инжил” васфин Исо айлади исбот,

Довуд “Забур” ўқиб, қилди муножот,

Муҳаммад шонинда “фурқон” яратди.

 

Муҳаммадни сарвар айлаб жаҳона,

Деди: “Пайғамбардур охир замона ”,

Жабройилдан ваҳй эндириб равона,

Кофирларга Шоҳимардон яратди.

 

Бирин паст айлади, бирин сарбаланд,

Бирни фақир айлаб, бирни давлатманд,

Бирни хор айлади, бирни аржуманд,

Бирни гадо, бирни султон яратди.

 

Овозаси етиб Рум-у Яманга

Миср, Шому Ҳиндистону Даҳанга,

Донғи кетиб Хитой билан Хўтанга,

Бир амири соҳиб-қирон яратди.

 

Салтанати беклар ичра шаҳона,

Шижоат баҳрида дурри ягона,

Эшмуҳаммад шоҳдан қолди нишона,

Тангрим ани марди майдон яратди.

 

Қаро ердан яшил сабза кўкартиб,

Ҳар ёғочдан турли мева чиқартиб,

Кун-кундан боғларнинг меваси ортиб,

Гул очилиб, боғу бўстон яратди.

 

Маҳдумқули айтар, Ҳаққа ситойиш,

Ҳар мушкил ишимга сенсан кушойиш,

Кечаю кундузга бериб намойиш,

Хуршид ила моҳи тобон яратди.

Батафсил


Севишганлар куни (Валентин куни)

Савол: “Валентин куни” деб номланувчи севишганлар кунини нишонлаш, ҳадя олиб-беришнинг зарари борми?

Жавоб: Бу кун худди оталар, оналар кунидек оддий бир кун, холос. Агар ғайридинларнинг диний ҳиссиёт ва мақсадларига алоқаси бўлмаган, шунчаки дунёвий мақсадларда белгиланган кун бўлса эди, уни нишонлашнинг зарари бўлмасди . Яъни янги турмуш қурганлар, эр-хотин бир-бирига ҳадя беришлари мумкин бўларди. Лекин ҳозирги кунда "севги-муҳаббат" деганда беникоҳлар орасидаги ношаърий, яъни исломга зид бўлган, ўйнаш орттириш назарда тутилади. Бу эса асло жоиз эмас, ҳаром бўлган нарса эса, умуман нишонланмайди. Дунёвий одат бўлган нарса жоиз, лекин ушбу одат динимизга зид бўлса, нишонланмайди.

Батафсил